21/7/14

Αγοράστε το Antivirus Bitdefender στη μισή τιμή!

Το Bitdefender είναι ίσως το πιο γνωστό και ταυτόχρονα το πιο καλό Antivirus που υπάρχει αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με το AV-Test. Πλέον πέρα από το υψηλό ποσοστό αναγνώρισης ιών και malware έχει και μικρότερη επίπτωση στο σύστημα που εγκαθίσταται.


Η τιμή της έκδοσης Internet Security καθώς και η Total Security ανέρχεται στα 60€ και 70€ αντίστοιχα, ωστόσο μπορείτε να τα αγοράσετε μισοτιμής με την εξής απλή διαδικασία:


  1. Μπαίνετε στο http://www.bitdefender.com/ και από τις δύο εκδόσεις διαλέγετε ποια είναι η κατάλληλη για εσάς και επιλέγετε το Try.
  2. Συμπληρώνετε το e-mail σας και στη συνέχεια πατάτε στο Submit.
  3. Μετά μπαίνετε στο e-mail σας και στα εισερχόμενα θα δείτε ότι έχετε ένα νέο e-mail από την Bitdefender. (Ταυτόχρονα το πρόγραμμα πλοήγησης που έχετε θα κατεβάζει το αρχείο για την εγκατάσταση του Bitdefender στο σύστημα σας)
  4. Ανοίγοντας το e-mail θα δείτε ότι στη αρχή του, υπάρχει μία εικόνα του Bitdefender και δίπλα ακριβώς γράφει ότι έχετε -50% στο προϊόν και ένα πορτοκαλί κουμπάκι που γράφει Buy Now, το πατάτε.
  5. Αυτό θα σας ανοίξει μία καινούργια σελίδα όπου θα σας έχει το Bitdefender στη μισή τιμή για αγορά! Πατάτε επόμενο και μετά συμπληρώνετε τα στοιχεία σας αλλά και τα στοιχεία της κάρτας σας για την αγορά. Συνεχίζετε στο επόμενο βήμα και.. έτοιμοι!
  6. Μπαίνετε στο e-mail πάλι και θα σας έχει έρθει ένα καινούργιο e-mail με τον κωδικό ενεργοποίησης. Τώρα ανοίγετε το αρχείο που κατεβάσετε στον υπολογιστή σας (Βήμα 2) και το κάνετε εγκατάσταση, όπως όλα τα προγράμματα.
  7. Εφόσον ολοκληρωθεί η εγκατάσταση θα σας ζητηθεί να πληκτρολογήσετε τον κωδικό που σας ήρθε, το κάνετε και έπειτα έχετε το Bitdefender για 365 ημέρες (Έως και 3 χρήστες) με μισή τιμή! 
Η παραπάνω διαδικασία είναι εντελώς απλή και γίνεται μέσω του promotion της Trial έκδοσης! Για 30€ η Internet Security έκδοση αξίζει με το παραπάνω! Να σημειωθεί ότι η έκδοση είναι αυτή του 2015, δηλαδή η τελευταία έκδοση του λογισμικού.


Διαβάστε περισσότερα »

7/5/14

Από Domain... στα παλιά! Farewell


Πάνε 2+ χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε το PC Maniacs και ο συνολικός αριθμός των επισκέψεων κοντεύει να ξεπεράσει τις 35.000. Η αλήθεια είναι ότι το PC Maniacs δεν είναι όπως ήταν, δεν έχει την όρεξη και την αφοσίωση που του είχε αφιερωθεί μέχρι προσφάτως, δυστυχώς. Ο λόγος; Ακόμα τον ψάχνω, αλλά δεν τον βρίσκω. Ωστόσο δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες.

Στην περίπτωση μας πολλοί θα έκλειναν το blog-site αφήνοντας ένα άδειο blog ή ένα domain για πούλημα. Εγώ νιώθω ότι δεν χρειάζεται να κάνω κάτι τέτοιο, απλά για οικονομικούς λόγους το domain μας, δεν θα ανανεωθεί στις 5 Ιουνίου. Επομένως θα βρίσκετε το site στην διεύθυνση "pcmaniacsgr.blogspot.com". Το πιο πιθανό είναι να βλέπετε αυτή τη στάσιμη ενημέρωση για το Assassin's Creed Unity, μιας και δεν υπάρχει όρεξη για να μπει υλικό. Από την άλλη αφήνω μία πιθανότητα, αλλά δύσκολο. Ίσως να ανανεώνω με videάκια το κανάλι μας στο Youtube όσο μπορώ.

Όλα ξεκίνησαν σαν μία ιδέα και προχώρησαν με δουλειά και υπομονή, στην ανάπτυξη, φτάσαμε σε ένα θετικό σημείο αλλά δεν κράτησε ο σκοπός μας, δεν κράτησε αυτό που γράψαμε στην πρώτη ανάρτηση μας.

Εμένα από τα τέλη του 2012 μπορείτε να με βρείτε στο περιοδικό PC Master με άρθρα και παρουσιάσεις κυρίως για hardware αλλά φυσικά και video games. Από το blogspot στο domain και από το απλό template στο πειραγμένο. 2 χρόνια δημιουργίας . 3 άνθρωποι. Πολλοί PC Maniacs :-)

Ίσως αυτή να είναι η τελευταία ανάρτηση στο PC Maniacs. Ευχαριστώ για την υποστήριξη, ευχαριστώ τις εταιρίες για τα review codes και όλους όσους βοήθησαν αυτή τη προσπάθεια!

Farewell,

Αποστόλης Καραβίας
www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

21/3/14

Assassin's Creed Unity - Έφτασε το πρώτο trailer

Μετά τις εικόνες που είδαμε πριν δύο ημέρες, έφτασε το πρώτο sneak peek video από την Alpha έκδοση του τίτλου! Θεωρητικά είναι το πρώτο "Next-Gen" Assassin's Creed, τα λόγια είναι περιττά, ας ελπίσουμε μόνο να συνεχίσει η Ubisoft να προσφέρει υψηλής ποιότητας τίτλους, όπως κάνει με κάθε Assassin's Creed.








© www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

20/3/14

Το επόμενο Assassin's Creed θα είναι στο Παρίσι;



Πριν μερικές ώρες ανέβηκαν μερικές εικόνες στο Kutaku, όπου πρόκειται για leaked εικόνες, σύμφωνα με το άρθρο του site. Αν ισχύουν όσα βλέπουμε, το γνωστό Franchise της Ubisoft γυρνάει στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Γαλλία (Παρίσι) του 18ου αιώνα.

Η Ubisoft είχε ανακοινώσει πρόσφατα ότι φέτος θα δούμε δύο τίτλους AC και αν τα παραπάνω ισχύουν ετοιμαστείτε για Παρίσι. Επίσης η κωδική ονομασία του τίτλου είναι: Assassin's Creed: Unity! Το παραπάνω "σενάριο" φαίνεται καλό, ας ελπίσουμε σε official ανακοινώσεις της Ubi σύντομα!

Για περισσότερες εικόνες κάντε κλικ εδώ.


© www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

17/3/14

Σταματάει την υποστήριξη παλαιότερων GPU η nVidia


Μετά από αρκετά χρόνια η nVidia σταματάει την υποστήριξη οδηγών (Drivers) σε ολόκληρες τις σειρές 8, 9, 100, 200, 300 και από την σειρά 400 την GeForce 405. Η υποστήριξη σταματάει για τις Desktop αλλά και τις Mobile εκδόσεις των καρτών αυτών.

 Ο τελευταίος Driver είναι ο 340 για τις παραπάνω κάρτες, καθώς μετά οι κάρτες θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά, αλλά δεν θα παίρνουν καινούργιες εκδόσεις από την nVidia. Αναλυτικά όλα τα μοντέλα εδώ.

© www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

6/3/14

The Wolf Among Us Review - Οι ήρωες των αγαπημένων μας παραμυθιών σε έναν σκοτεινό κόσμο… (UPDATED)







Η Telltale Games μετά το The Walking Dead season 1 μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Είναι η εταιρία που κατάφερε με επιτυχία να καταφέρει αυτό που ο David Cage αποτυχημένα προσπαθεί εδώ και πολλά χρόνια, να δείξει μια καλή interactive ιστορία, μέσω quick time events (ή qtes). 

 Η πρώτη σεζόν του The Wolf Among Us είναι μία ακόμα εισαγωγή στα adventure games βαριά βασισμένα στην ιστορία και τοποθετείται πριν την ιστορία των κόμικ Fables της DC. Όπως και στα βιβλία, πρωταγωνιστής είναι ο Big Bad Wolf που προσπαθεί να αφήσει πίσω του της σκοτεινές του μέρες ως κακός λύκος που γκρέμιζε σπίτια και έτρωγε ανθρώπους. Πλέον γνωστός ως Bigby, είναι ο σερίφης της Fabletown, της πόλης όπου όλοι οι ήρωες που γλίτωσαν απ’ τον κόσμο τον παραμυθιών (ή αλλιώς Fables) έχουν βρει καταφύγιο και κρύβουν την εμφάνιση τους με ένα ξόρκι, το Glamour που τους δίνει την εμφάνιση θνητών. Όσοι αρνούνται το ξόρκι καταλήγουν στην «Φάρμα», την φυλακή των Fables. Οι ήρωες όμως δεν είναι τα γλυκά και καλά πλάσματα που έχουμε συνηθίσει στα βιβλία. Είναι βίαιοι, κακοί και «βρώμικοι» και ο Bigby είναι αυτός που τους εμποδίζει απ’ το να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο. Γενικά η Fabletown είναι ένα γκέτο γεμάτη βία και έγκλημα και μέσα σε αυτά, ένας δολοφόνος ξεκινά μία σειρά φόνων-μηνύματα προς τον Bigby.






Το αστείο και καλό μέρος της ιστορίας είναι ότι όσο χαζό κι αν ακούγεται, το Wolf Among Us καταφέρνει να ισορροπήσει το σχεδόν αστείο «βασικό» σενάριο με μια πολύ καλογραμμένη και σκοτεινή ιστορία. Καταφέρνει να δείξει σε τεράστιο βάθος τους χαρακτήρες που παρουσιάζει. Χαρακτήρες κλασικών παραμυθιών παρουσιάζονται στην σκοτεινή τους πλευρά και το καταφέρνουν με απόλυτη επιτυχία! Η ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων είναι ρεαλιστική και η ιστορία όλων είναι καλογραμμένη, πειστική και βγάζει νόημα στο πως έχουν καταλήξει να είναι τώρα. Επίσης η πορεία της ιστορίας, μέσα στις δύο ώρες διάρκειας του επεισοδίου καταφέρνει να σε ρίξει σε ένα ακόμα πιο σκοτεινό περιβάλλον απ’ αυτό στο οποίο ξεκινάς. Η αρχή του επεισοδίου πραγματικά μπορεί να χαρίσει και γέλιο αν κάποιος εκτιμήσει την άψογη ισορροπία του παιχνιδιού μεταξύ σοβαρού και αστείου, γέλιο το οποίο κόβεται «μαχαίρι» μέχρι το τέλος του επεισοδίου.






Από μεριάς gameplay το παιχνίδι είναι ίδιο με το The Walking Dead (το καλό, όχι την αηδία που βασίστηκε στην σειρά). Η δράση εκτελείται μέσο qtes τα οποία λειτουργούν καλά αλλά προφανώς δεν θα ικανοποιήσουν αυτούς που ψάχνουν ένα παιχνίδι γεμάτο δράση. Το παιχνίδι όμως δεν βασίζεται σε αυτό. Το βασικό gameplay του παιχνιδιού είναι η επιλογή διαλόγων και οι επιλογές γενικά. Υπό την πίεση χρόνου είσαι αναγκασμένος/η να επιλέξεις κάτι το οποίο έχει την δυνατότητα να αλλάξει την πορεία ολόκληρου του παιχνιδιού, την σχέση σου με τους υπόλοιπους χαρακτήρες και την εξέλιξη του δικού σου χαρακτήρα. Οι επιλογές είναι πάντα τέσσερις και ο χρόνος που σου δίνεται για να απαντήσεις είναι ανάλογος στην σοβαρότητα και βαρύτητα της κάθε επιλογής. 

 Η πίεση όμως αυτών των επιλογών, γεμίζουν το παιχνίδι με την αδρεναλίνη που θα είχε αν ήταν κυρίως παιχνίδι δράσης. Αλλά θέλουμε όντως κι άλλα παιχνίδια δράσης? Δράση στα βιντεοπαιχνίδια συμαίνει ο χαρακτήρας σου να σκοτώνει ορδές εχθρών. Αλλά αυτός δεν είναι τρόπος για να πει κάποιος μία καλή ιστορία. Τουλάχιστον όχι πάντα. Πχ. Το “The Last of Us” δικαιολογεί καλά την επιλογή του φόνου στα μέσα στην ιστορία και μάλιστα πολύ καλά. Σε περιπτώσεις όμως σαν το Bioshock Infinite που ήταν φανερά μία προσπάθεια κυκλοφορίας μιας καλής ιστορίας, η δράση και ο φόνος καταστρέφει τον βασικό σκοπό του παιχνιδιού (στην περίπτωση του Bioshock καταστρέφει την αντιρατσιστική και αντιπολεμική φύση του παιχνιδιού). Γι’ αυτό και στο The Wolf Among Us, αυτός ήταν ένας απόλυτα ταιριαστός τρόπος να παιχτεί το παιχνίδι χωρίς να καταστραφεί το βασικό νόημα της ιστορίας, το οποίο είναι η έντονη προσπάθεια ενός παλιά βίαιου χαρακτήρα να γίνει καλός και αρεστός στους υπόλοιπους και να αφήσει πίσω την βίαιη πλευρά του αντιμετωπίζοντας παράλληλα μία βίαιη πραγματικότητα.




Η πραγματικά μεγάλη βελτίωση απ’ το The Walking Dead είναι τα γραφικά. Ο χρωματισμός και η υφή έχει πραγματικά βελτιωθεί χωρίς όμως να κάνει τα κλασικά γραφικά που μοιάζουν σαν να βγήκαν από κόμικ της telltale. Βέβαια καλό θα ‘ταν να επισημάνουμε πως ο χρωματισμός στο Walking Dead ήταν μουντός λόγω του post-apocalyptic σεναρίου. Εδώ, απ’ την στιγμή που δεν βρισκόμαστε σε έναν ερειπωμένο κόσμο ο χρωματισμός είναι πιο έντονος και θα μπορούσα να πω, τα γραφικά γενικά πιο «αρτιστικά» κάνοντας το όντως πιο παραμυθένιο. Βελτιωμένο επίσης είναι και το soundtrack, που αν και είναι περιορισμένο, ταιριάζει απόλυτα με τον χαρακτήρα του παιχνιδιού.




Στο παιχνίδι υπάρχουν επίσης τα βιβλία των Fables που ξεκλειδώνονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και κάποια απ’ αυτά ξεκλειδώνονται ανάλογα με τις επιλογές που παίρνεις. Αυτά τα βιβλία δίνουν την δυνατότητα να διαβάσει κάποιος για το παρελθόν των χαρακτήρων που παρουσιάζονται στο παιχνίδι, πως βρέθηκαν στην Fabletown και πως τους τα έχει φέρει η ζωή τώρα. Έξυπνη προσθήκη και εξαιρετικός μηχανισμός ώστε να παρουσιαστεί το background story χωρίς να χρειαστούν επιπλέον σκηνές και γενικά να αυξηθεί η διάρκεια του παιχνιδιού για πράγματα που κάποιους μπορεί να μην τους ενδιαφέρει καν. Τα βιβλία αυτά είναι προσβάσιμα στο μενού παύσης του παιχνιδιού.




Αυτό είναι το The Wolf Among Us. Σκοτεινό, βίαιο, καλογραμμένο, όμορφο, γεμάτο ενδιαφέροντες χαρακτήρες και αυτό ήταν μόνο το πρώτο επεισόδιο. Πραγματικά έχουμε πολλά να περιμένουμε απ’ αυτό το παιχνίδι. Αλλά εδώ «πέφτει» και το πρόβλημα. Πρέπει να περιμένουμε για την συνέχεια της ιστορίας. Ένα μένει να κάνετε. Πηγαίνετε στο Steam και αγοράστε αυτό το εξαιρετικό παιχνίδι!




                           The Wolf Among us- Episode 2: Smoke and Mirrors




Τέσσερις μήνες πήρε την Telltale να κυκλοφορήσει το δεύτερο επεισόδιο του Wolf. Κάθε μέρα έμπαινα στα φόρουμ και στην σελίδα του παιχνιδιού αναμένοντας την πολυπόθητη κυκλοφορία του που φαινόταν να μην έρχεται ποτέ. Με το δυνατό τέλος, που έφερε την αγωνία στα ύψη, του πρώτου επεισοδίου ανυπομονούσα για το δεύτερο, αλλά δεν περίμενα να πάρει τόσο. Γενικά δικαιολογώ σε αυτό το θέμα την εταιρία, αφού ο χρόνος ήταν πιεσμένος και παράλληλα ετοιμάζονταν για την κυκλοφορία του Walking Dead Season 2 (που τα σπάει), αλλά ήταν αδικαιολόγητο το ότι σε ένα τόσο μεγάλο διάστημα έδιναν ελάχιστες πληροφορίες για την παραγωγή του επεισοδίου. Το κοινό πραγματικά δεν ήξερε πότε να το περιμένει και αυτό δεν είναι καλό δείγμα εταιρίας και χωρίς να ξέρουμε τους λόγους καθυστέρησης του επεισοδίου, δεν μπορούμε και να κρίνουμε. Χαλάλι όμως. Μία «ηλιόλουστη» μέρα του Φλεβάρη (η 4η για να ‘μαστε ακριβής) το επεισόδιο έφτασε κι εγώ με μανία «χύθηκα» στον κόσμο της Fabletown.... Και ήταν τέλεια.




Το επεισόδιο ξεκίνησε ακριβώς μετά τα γεγονότα του πρώτου και δεν άργησε να μου τραβήξει την προσοχή. Βασικά τα πρώτα δευτερόλεπτα το έκαναν. Όπως και στο προηγούμενο κομμάτι της ιστορίας, έτσι και τώρα, όλα υπήρχαν σε μία τέλεια χημεία μέσα στον κόσμο που «ανάπλασε» η Telltale.Υπέροχα και μοναδικά γραφικά, τέλειο και ιδιαίτερο σε θέμα στυλ και με ένα απ τα ανώτερα γραμμένα σενάρια που μπορεί να ελπίσει κανείς από βιντεοπαιχνίδια, το Wolf σε «παίρνει απ’ τα μούτρα» και σου παρουσιάζει έναν σκοτεινό και βάναυσο κόσμο τον οποίο πρέπει να φέρεις σε ειρήνη.




Το Smoke and Mirrors δεν έχει εισαγωγή. Δεν μας παρουσιάζει τίποτα απλά μας ρίχνει στην συνέχεια των γεγονότων του προηγούμενου επεισοδίου και στην ψυχολογία των χαρακτήρων και πως αντιμετωπίζουν την κατάσταση. Είναι σκοτεινό, θλιβερό, έντονο και αγχώδες και το μυστήριο που πρέπει να λύσεις βρίσκεται υπό πίεση καθώς θέτει σε κίνδυνο χαρακτήρες κοντά στον Bigby και συνήθως συμπαθείς προς εσένα. Το επεισόδιο βασίζεται κυρίως στην έρευνα και στην λύση του μυστηρίου και λειτουργεί τέλεια. Υπήρχαν σημεία που πραγματικά ένιωσα σαν ντετέκτιβ σε αστυνομική σειρά του ’80. Οι περισσότερες σκηνές είναι εξετάσεις σημείων εγκλήματος και ανακρίσεις υπόπτων ή χαρακτήρων που έχουν σύνδεση (έμμεσα ή άμεσα) με κάποια απ’ τα εγκλήματα που μελετάς. Το ένα μετά το άλλο στοιχείο σε οδηγούν σε συμπεράσματα που βγάζουν νόημα και συνεχίζουν τέλεια την ιστορία χωρίς να σου δίνουν την αίσθηση ότι δεν ξέρουν που να την πάνε και πιστέψτε με, το επεισόδιο «χτίζει» το τέλος του με τόσο έξυπνο και δημιουργικό τρόπο, δίνοντας μικρά στοιχεία και «κλείνοντας το μάτι» κάθε λίγο για το τι πρόκειται να έρθει, που στο τέλος του δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς ότι οι writers της Telltale είναι ευφυΐες. Είναι απίστευτο το πώς καταφέρνουν να συνδυάζουν ένα τέλεια γραμμένο μυστήριο δένοντας σε παράλληλα με τους χαρακτήρες του παιχνιδιού και το πώς παρουσιάζουν την εσωτερική διαμάχη στον πρωταγωνιστή, πως χειρίζεται την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και πως προσπαθεί να κρατήσει τον βίαιο χαρακτήρα του απ’ το να βγει στην επιφάνεια, ενώ οι καταστάσεις τον πιέζουν στο να γίνει βίαιος για να φτάσει στην λύση του μυστηρίου.

Απλά ευφυές και μοναδικό το Wolf Among Us μέσα σε 4 ώρες παιχνιδιού κατάφερε να γίνει ένα απ τα αγαπημένα μου όλων των εποχών. Ας ελπίσουμε να συνεχίσει έτσι (και να μην περιμένουμε άλλους τέσσερις μήνες).






Θετικά:   + Εξαιρετική ιστορία
                 + Όμορφα γραφικά
                 + «Γεμάτοι» Χαρακτήρες
                 + Δυνατοί διάλογοι
                 + Δίνει την αίσθηση της πίεσης κάθε φορά που πρέπει να κάνεις μια επιλογή.
                 +  Καλό soundtrack



Αρνητικά: - Πρέπει να περιμένουμε για το επόμενο επεισόδιο!






 *Το review θα ανανεώνεται μετά από την κυκλοφορία κάθε επεισοδίου της σεζόν. Να  έχετε το νου σας!*







© www.pc-maniacs.com

I would like to thank Telltale Games for  for providing me a key of the game, for the needs of this review.
Διαβάστε περισσότερα »

21/2/14

The Novelist – Ένα παιχνίδι για την ζωή, την οικογένεια και τις αποφάσεις που παίρνουμε




Ένα απ’ τα καλά του μοντέρνου κόσμου του gaming είναι ότι οι ανεξάρτητοι παραγωγοί παιχνιδιών έχουν την δυνατότητα να παρουσιάσουν τα παιχνίδια τους στο κοινό με αρκετή ευκολία. Έτσι και η Orthogonal games σε συνεργασία με τον Kent Hudson, ιστοριογράφο του Bioshock 2 και Deus Ex: Invisible War, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα παιχνίδι για τις επιλογές που πρέπει να κάνει ένας καθημερινός άνθρωπος σε σχέση με την καριέρα και την οικογένεια του, θέτοντας το ερώτημα: Μπορεί κάποιος να αφοσιωθεί στην καριέρα του χωρίς να αμελήσει την οικογένεια του;





Η ιστορία ακολουθά την οικογένεια του Dan Kaplan συγγραφέα που έχει χάσει την έμπνευσή του και αναγκασμένος να δουλέψει σκληρά για το καινούριο του βιβλίο αποφάσισε να φύγει απ την πόλη και να νοικιάσει ένα σπίτι κοντά στην θάλασσα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού γι’ αυτόν και την οικογένεια του. Παρόλη την αποφασιστικότητα του όμως η οικογένεια του «μπαίνει στην μέση». Η γυναίκα του προσπαθεί να επαναφέρει την καριέρα της σαν καλλιτέχνης και αναζητά βοήθεια απ’ τον πρωταγωνιστή και ο γιος του, σε ηλικία των 6-8 ετών έχει μαθησιακά και προβλήματα κοινωνικότητας, που απαιτούν συνεχή επίβλεψη απ’ τους γονείς για να αντιμετωπιστούν. Αυτά μαζί με άλλα οικογενειακά προβλήματα που προκύπτουν δεν επιτρέπουν στον Dan να ασχοληθεί με το καινούριο του βιβλίο όσο χρειάζεται και έτσι έρχεται στο σημείο του να διαλέξει μεταξύ της δουλειάς και της οικογενείας του.



  
Χωρίς την επίγνωση της οικογένειας Kaplan, όμως, μία ύπαρξη-φάντασμα κατοικεί το σπίτι το οποίο νοίκιασαν. Αυτό το φάντασμα το ελέγχει ο παίχτης και η δουλειά του είναι να παρακολουθεί προσεκτικά την οικογένεια διαβάζοντας τα γράμματα τους, εξερευνώντας τις μνήμες τους και διαβάζοντας τις σκέψεις τους και να αποφασίζει τις επιλογές που θα κάνει ο Dan. Αυτό είναι ένα απ’ τα αδύναμα (κατά την γνώμη μου) σημεία του παιχνιδιού. Το γεγονός ότι δεν σε βάζουν στην θέση του Dan κάνει το παιχνίδι λιγότερο άμεσο και δεν δίνει το βάρος που θα έπρεπε στις επιλογές που έχει να κάνει ο Dan. Κάνει με την μία δυσκολότερη την ταύτιση με τους χαρακτήρες. Αν έλεγχες έναν απ τους χαρακτήρες, η πίεση τον επιλογών θα ήταν μεγαλύτερη, γιατί οι κατηγορίες για τις κακές επιλογές θα ήταν όλες πάνω σε εσένα. Με το να είσαι μία ύπαρξη εκτός του πλαισίου της οικογένειας σε κάνει τρίτο και επίσης δεν δίνει την αίσθηση ότι έχεις θέση σε επιλογές σαν αυτές. Παρόλ’ αυτά, οι καθημερινές καταστάσεις που παρουσιάζονται στο παιχνίδι είναι ρεαλιστικές και καλογραμμένες. Μπορούν να είναι από μία απλή επιθυμία ενός χαρακτήρα μέχρι και ένα δυνατό ζήτημα που μπορεί να κρίνει την ψυχική υγεία ενός χαρακτήρα.




Το παιχνίδι είναι πολύ βασικό. Ο παίχτης που χειρίζεται το φάντασμα περιφέρετε στο σπίτι διαβάζοντας σημειώματα που έχουν αφήσει τα μέλη της οικογένειας Kaplan, διαβάζοντας επίσης τις σκέψεις τους και εξερευνώντας τις αναμνήσεις τους. Σε αυτά μπορεί να μάθει τι απασχολεί κάθε μέλος εκείνη την ημέρα και όλα είναι πραγματικά ενδιαφέρον. Οι καταστάσεις που ζει η οικογένεια είναι απλές και καθημερινές κάνοντας το παιχνίδι προσιτό και σε «αρχάριους» στον κόσμο του gaming.


Το παιχνίδι χωρίζεται σε τρία κεφάλαια, τα οποία χωρίζονται σε τρία υποκεφάλαια. Σε κάθε κεφάλαιο ο παίχτης πρέπει να βρει τα στοιχεία απ’ όλους τους χαρακτήρες ώστε να βγάλει ένα συμπέρασμα στο τι χρειάζεται ο κάθε χαρακτήρας για να τελειώσει το κεφάλαιο χαρούμενα γι’ αυτόν. Δυστυχώς όμως δεν δίνεται η επιλογή να ευχαριστηθούν όλοι. Σε κάθε κεφάλαιο μόνο ένας μπορεί να ικανοποιηθεί. Οι άλλοι θα μείνουν απογοητευμένη. Δίνεται όμως η ευκαιρία να βρεθεί ένας μικρός συμβιβασμός και για έναν δεύτερο χαρακτήρα εφόσον έχουν βρεθεί όλα τα στοιχεία του και έχουν εξερευνηθεί οι αναμνήσεις του. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι πολύ εύκολα μοιράζονται τα «αίσια τέλη» μεταξύ τον χαρακτήρων. Αφού κάθε κεφάλαιο έχει τρία υποκεφάλαια και σε κάθε υποκεφάλαιο ικανοποιείται ένας χαρακτήρας και γίνεται ένας συμβιβασμός για έναν άλλον, εύκολα μπορεί κάποιος να δώσει ένα αίσιο τέλος και έναν συμβιβασμό σε κάθε μέλος με αποτέλεσμα κάθε κεφάλαιο να είναι σχετικά χαρούμενο για όλους. Αυτό «σπάει» τον ρεαλισμό του παιχνιδιού καθώς δεν δίνει περισσότερο βάρος στις καταστάσεις που πρέπει και αντιμετωπίζει τις ανθρώπινες σχέσεις σαν έναν απλό λογάριθμο (πχ. Το ότι δεν έκανα τον Dan να μην βοηθήσει την γυναίκα του στην δουλεία της όταν τον είχε απόλυτη ανάγκη, είχε μηδενική επίπτωση αφού τους έκανα να πιούνε κρασί μαζί το επόμενο βράδυ.). Έτσι η σοβαρότητα των καταστάσεων χάνεται και οδηγεί τον παίχτη απλά να δίνει ίσα μερίδια σε όλους.




Υπάρχουν δύο διαφορετικά modes στο παιχνίδι: Story mode: Εδώ δεν χρειάζεται ανησυχία για τίποτα. Ο σκοπός είναι μόνο να προχωρήσει η ιστορία και η δυσκολία πέφτει μόνο στις αποφάσεις. Stealth mode: Εδώ υπάρχει ο κίνδυνος οι χαρακτήρες να δουν το φάντασμα, με αποτέλεσμα να τρομάξουν και να γίνουν οι αναμνήσεις τους δυσπρόσιτες, ακυρώνοντας έτσι το δικό τους αίσιο τέλος. Εδώ έρχεται και σε χρήση το possession των πηγών φωτός στο παιχνίδι. Το φάντασμα μπορεί να «κυριεύσει» τις λάμπες, τα πορτατίφ κλπ που βρίσκονται μες στο σπίτι των Kaplan ώστε να κρυφτεί απ’ το οπτικό τους πεδίο. Επίσης μπορεί να κάνει τις λάμπες να αναβοσβήνουν ώστε να τραβήξουν την προσοχή των χαρακτήρων απομακρύνοντας τους έτσι από ένα σημείο που μπορεί ο παίχτης να ήθελε να εξερευνήσει. Παρόλ’ αυτά η δυσκολία είναι ελάχιστη και το παιχνίδι δεν προσφέρει καμία ιδιαίτερη πρόκληση καθώς το σπίτι έχει λάμπες παντού.

Σε θέμα γραφικών το παιχνίδι σκόπιμα είναι μινιμαλιστικό. Η έλλειψη κύριων χαρακτηριστικών στα πρόσωπα των χαρακτήρων δεν θεωρείται ικανοποιητική αλλά σε θέμα αισθητικής το παιχνίδι με την απλοϊκότητα του παρουσιάζει πολύ καλύτερα αυτή την απλή και καθημερινή ιστορία. Αν εξαιρέσουμε όμως αυτό το παιχνίδι δεν έχει κάποια ιδιαίτερη ταυτότητα σε θέμα εμφάνισης. Ακόμα και το χαρακτηριστικό μουστάκι του Dan, το οποίο είναι και το σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού, εύκολα ξεχνιέται στην εποχή των «χίπστερ». Και δυστυχώς απ το ευρή κοινό το παιχνίδι έχει χαρακτηριστεί απ’ αυτό. Κατά την γνώμη μου οι επιλογές που έγιναν για τα γραφικά του παιχνιδιού ήταν αυτές που έπρεπε και ταίριαξαν πολύ καλά με τον χαρακτήρα του.




Το τελευταίο πρόβλημα του παιχνιδιού είναι η έλλειψη του καλού A.I. Παρακολουθώντας την οικογένεια πρόσεξα πως αυτά που κάνανε ήταν ένας κύκλος. Κάθε χαρακτήρας θα έκανε την ίδια πορεία μες στο σπίτι, θα στεκόταν στα ίδια σημεία και θα έκανε τα ίδια πράγματα για ώρες. Τίποτα απ’ αυτά δεν άλλαξε καθ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Οι κινήσεις ήταν οι ίδιες, οι δραστηριότητες ήταν οι ίδιες, η επικοινωνία μεταξύ των χαρακτήρων ήταν ακριβώς η ίδια (χωρίς να έχει σημασία τι έχει προηγηθεί). Γενικά ένιωσα σαν να παρακολουθούσα ρομπότ και όχι μια ανθρώπινη οικογένεια. Επίσης όταν ένας χαρακτήρας έκλεινε μια πόρτα οι άλλοι συνέχιζαν να προσπαθούν να περάσουν από μέσα… και τα καταφέρνανε.




Όσες ατέλειες κι αν έχει το The Novelist, δεν μπορώ παρά να εκτιμήσω αυτή την προσπάθεια του, για την εξέλιξη των βιντεοπαιχνιδιών. Αυτό το «κίνημα» πιο αρτιστικών και βασισμένων στην ιστορία παιχνιδιών που ξεκίνησε από το ICO βρίσκεται σε «άνθιση» ειδικά μετά από τις κυκλοφορίες παιχνιδιών όπως το Journey, Gone Home και Brothers, a Tale of Two Sons και παρουσιάζει μία εντελώς καινούρια οπτική των video games που λένε απλά μία καλή ιστορία. Έτσι και το Novelist λέει μια καλή ιστορία.





© www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

18/11/13

The Inner Word Review - Όσα παίρνει ο άνεμος...




To ότι οι Γερμανοί ξέρουν να φτιάχνουν adventures μας το έχουν αποδείξει πολλές φορές , καθώς γνωστές εταιρίες του χώρου όπως είναι η Daedalic έχουν δημιουργήσει πραγματικά αριστουργηματικούς τίτλους που θα μας μείνουν καρφωμένοι στην μνήμη μας για πάρα πολύ καιρό ακόμα. Φυσικά υπάρχουν και άλλες μικρότερες και ανεξάρτητες ομάδες από developers που κάνουν το ντεμπούτο τους στο ευρύ κοινό, δημιουργώντας πολλές φορές ποιοτικούς τίτλους. Μια από αυτές τις ομάδες είναι το Studio Fizbin και το πρώτο τους μεγάλο adventure το The Inner World. Το παιχνίδι ξεκίνησε το 2010 σαν μια σχολική εργασία στο (σας προκαλώ να το διαβάσετε!) Filmakademie Baden-Württemberg’s Institute of Animation και από το καλοκαίρι του 2011 άρχισε και η χρηματοδότηση που είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία του στούντιο. Όπως καταλάβετε το Studio Fizbin αποτελείτε επί το πλείστων από νέους ανθρώπους που έχουν όρεξη, μεράκι και φαντασία και αυτό φαίνεται από την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει στο The Inner World. Για περισσότερες πληροφορίες για το παιχνίδι αλλά και για τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτό, μπορείτε να επισκεφτείτε το επίσημο site. Πάμε τώρα να δούμε τι κάνει το The Inner World έναν αρκετά αξιόλογο τίτλο και το γιατί αξίζει να το προσθέσετε στην συλλογή σας.


Ο Robert και ο Conroy αυτοπροσώπως. 

Το The Inner World λαμβάνει χώρο στην φανταστική χώρα της Asposia όπου ουσιαστικά είναι ένας κόσμος που βρίσκετε «μέσα» σε έναν άλλο κόσμο, εξού και η ονομασία του τίτλου. Η Asposia βρίσκετε στο χείλος της καταστροφής καθώς το τελευταίο σιντριβάνι του ανέμου που κυριολεκτικά αποτελεί πηγή ζωής για την χώρα αλλά και για τους κατοίκους της κοντεύει να στερέψει. Ο άνεμος για την Asposia είναι τόσο σημαντικός, όσο σημαντικός είναι ο ήλιος για την Γη. Προσφέρει ενέργεια στους κατοίκους χάρις των ανεμογεννητριών που υπάρχουν παντού στις πόλεις αλλά και είναι απαραίτητος για το κάθε έμβιο ον που υπάρχει στον κόσμο. Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί οι θεοί του ανέμου, οι αποκαλούμενοι Basylians, είναι θυμωμένοι με τους κατοίκους της χώρας και τους τιμωρούν εδώ και αρκετά χρόνια μεταμορφώνοντας τους σε πέτρα

 Μέσα σε όλον αυτό τον πανικό που επικρατεί ο επικεφαλής μοναχός του ανέμου, ο Conroy, έχει πείσει όλους τους ανθρώπους της χώρας ότι ο λόγος που οι θεοί είναι δυσαρεστημένοι μαζί τους λόγο των αμαρτιών που έχουν διαπράξει. Σύμφωνα με αυτόν, η μόνη σωτήρια είναι η μετάνοια και η πίστη ότι κάποια μέρα οι Basylians θα τους συγχωρέσουν. Εμείς παίρνουμε τον ρόλο του Robert, ενός ορφανού αγοριού που είναι μαθητευόμενος στον Ναό του ανέμου που βρίσκετε υπό την προστασία του Conroy και εκτελεί χρέη μουσικού. Αυτό που κάνει τον Robert να είναι ξεχωριστός από όλους τους υπόλοιπους, είναι ότι αντί για κανονική μύτη έχει ένα φλάουτο που μπορεί να το χρησιμοποιήσει ώστε να παίξει μουσική! Ο ήρωας μας έχει περάσει ολόκληρη την ζωή του απομονωμένος στον Ναό με διαταγή του Conroy που του απαγορεύει να έχει την οποιαδήποτε επαφή με τον έξω κόσμο.


Η πρώτη συνάντηση του Robert με την καταζητούμενη Laura.

Όλα αυτά αλλάζουν όταν ένα κλεπτομανή περιστέρι κλέβει από τον Robert ή αλλιώς Flute-Nose όπως είναι το παρατσούκλι του, ένα πολύτιμο φυλακτό αναγκάζοντας το να το αναζητήσει στον έξω κόσμο. Αυτή η αναζήτηση θα τον φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με ένα καταζητούμενο κορίτσι, την Laura, που έχει για κάποιον άγνωστο λόγο σκοπό να καταστρέψει των Conroy. Μαζί θα καταλήξουν να οδηγηθούν σε μια απίστευτη περιπέτεια που θα φέρει τον Robert αντιμέτωπο με μυστικά που κρύβει το παρελθόν του που ούτε καν είχε φανταστεί. 

Η υπόθεση του παιχνιδιού είναι αρκετά καλή περιλαμβάνοντας έναν πρωτότυπο κόσμο που δεν θυμάμαι να έχω δει κάποιον παρόμοιο σε άλλον τίτλο. Η πλοκή αν και από ένα σημείο και πέρα μπορεί να γίνει κάπως προβλέψιμη έχει ωραίο ρυθμό και ταιριάζει άψογα με το ύφος του τίτλου. Το κερασάκι στην τούρτα δεν είναι άλλο από τους χαρακτήρες που συναντάμε κατά την διάρκεια της περιπέτειας μας, που δένουν άριστα με το περιβάλλον του The Inner World, έχοντας ο καθένας την δική του ξεχωριστή προσωπικότητα αλλά και χρησιμότητα. Το voice acting επίσης είναι αρκετά καλό ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την παλαβή, συνήθως προσωπικότητα του χαρακτήρα που συναντάμε.


Με θέα το συντριβάνι του ανέμου...

Αναμφίβολα το πιο δυνατό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού δεν είναι άλλο από τους απαιτητικούς και δύσκολους γρίφους που έχει. Δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα κολλήσετε μην έχοντας ιδέα για το τι πρέπει να κάνετε. Πατώντας το πλήκτρο Space εμφανίζονται τα σημεία αλληλεπίδρασης. Το ξέρω ότι ο hot spot indicator δεν αρέσει σε πολλούς, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι μια ευχάριστη προσθήκη γιατί ακόμα και με την χρήση του το παιχνίδι παραμένει ακόμα αρκετά ζόρικο. Αν η εμπειρία σας στα adventures είναι μικρή, πηγαίνοντας στην πάνω αριστερή γωνία της οθόνης μπορούμε να ανοίξουμε το Asposian puzzle help που μας δίνει διάφορα hints ώστε να λύσουμε τους γρίφους. Το μόνο παράπονο που έχω όσον αφορά τους γρίφους είναι ότι για να λύσουμε μερικούς από αυτούς, πρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις να μιλήσουμε σε κάποιούς χαρακτήρες. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό κάποιες φορές κουράζει λιγάκι και μοιάζει περισσότερο με αγγαρεία παρά με πραγματική επίλυση γρίφων. Η διάρκεια του κυμαίνεται ανάμεσα στις 8 με 9 ώρες ανάλογα με την ενασχόληση σας στο είδος. 

Το The Inner World είναι ένα κλασικό point n’ click adventure και δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτά που μας είναι ήδη γνωστά. To παιχνίδι μπορεί να παιχθεί εξ ολοκλήρου με το αριστερό κλικ αφού το χρησιμοποιούμε για να κάνουμε τα πάντα. Κάνοντας κλικ πάνω σε κάποιο αντικείμενο εμφανίζετε ένας μεγεθυντικός φακός για να το παρατηρήσουμε, ένα γρανάζι ώστε να αλληλοεπιδράσουμε μαζί του ή ένα χέρι ώστε να το πάρουμε μαζί μας. Το ίδιο ακριβώς γίνετε και με τους χαρακτήρες όπου μπορούμε να τους παρατηρήσουμε από μακριά ακούγοντας τι γνώμη έχει ο Robert για αυτούς ή να ανοίξουμε διάλογο μαζί τους. Αξίζει να αναφέρουμε ότι όταν συζητάμε με κάποιον χαρακτήρα δεν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στις κλασικές γραμμές διαλόγου, αλλά σε εικόνες που αναπαριστούν στην ουσία το εκάστοτε θέμα που θέλουμε να μιλήσουμε. Πηγαίνοντας το βελάκι στο κάτω μέρος της οθόνης μας εμφανίζετε το inventory όπου περιέχει όλα τα αντικείμενα που έχουμε συλλέξει. Εκεί μπορούμε να αναμίξουμε τα αντικείμενα μας ή ακόμα και να τα πάρουμε και να τα σύρουμε πάνω στον χαρακτήρα η αντικείμενο που επιθυμούμε.


Θα συναντήσουμε ένα μεγάλο cast από αλλοπρόσαλλους χαρακτήρες!

Τα γραφικά του The Inner World είναι πολύ όμορφα κάνοντάς το να θυμίζει έντονα με τα cartoons που βλέπαμε όταν ήμασταν μικροί, φέρνοντας μας χαρούμενες παιδικές αναμνήσεις. Τα περιβάλλοντα είναι άρτια σχεδιασμένα και θυμίζουν περισσότερο πίνακες ζωγραφικής, ανεβάζοντας έτσι τον πήχη ακόμα ψηλότερα. Επίσης τα μουσικά κομμάτια που στολίζουν τον τίτλο είναι πολύ ευχάριστα ενισχύοντας έτσι την ατμόσφαιρα και την συνολική αίσθηση που σου αφήνει. Δυστυχώς κατά την διάρκεια ενασχόλησης με το παιχνίδι βρέθηκα αντιμέτωπος με μερικά bugs. Ορισμένες φορές οι συνομιλίες των χαρακτήρων κοβόντουσαν ή κάνανε skip από μόνες τους. Επίσης κάπου στα μέσα το παιχνίδι με πέταξε έξω χωρίς λόγο και αιτία. Ευτυχώς χάρις στο πολύ καλό autosave που υπάρχει δεν έχασα ούτε λεπτό.

Χμμ... Τι να βρίσκετε άραγε πίσω από την πύλη;

Το The Inner World μπορεί να μην καινοτομεί ιδιαίτερα ούτε τείνει να διαφοροποιηθεί, ακολουθώντας πιστά όλους τους μηχανισμούς που έχει ένα point n’ click adventure. Αποτελεί όμως είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το τι μια ομάδα από γεμάτους όρεξη και φαντασία ανθρώπους είναι ικανή να κάνει. Πραγματικά ευελπιστώ να συνεχίσουν έτσι και να δημιουργήσουν ισάξιους και γιατί όχι καλύτερους τίτλους από το The Inner World. Μπορείτε να το βρείτε στο Steam στην τιμή των 14 €.







ΘΕΤΙΚΑ:           + Όμορφα γραφικά και ήχος   
                    Απαιτητικοί γρίφοι και puzzles
                    Συμπαθητικοί χαρακτήρες και ενδιαφέρον κόσμος
                     
                   
AΡΝΗΤΙΚΑ:    - Το hotspot indicator και το Asposian Puzzle Help ίσως ενοχλήσει κάποιους 
                               -  Μερικοί διάλογοι που είναι αναγκαίοι για την λύση των γρίφων θυμίζουν περισσότερο με αγγαρεία
                                     
                                        



Pc ManiacsΒαθμολογία 83% 







© www.pc-maniacs.com
I would like to extend my sincere thanks to Fizbin Studio for providing us a key for the needs of the review

Διαβάστε περισσότερα »

11/11/13

Anna Review - A search for your beloved can be a ride to hell…. Literally!




Έχω αρκετά μεγάλο παρελθόν με τα adventure- point and click horror games και πάντα είχα μία μέθοδο: Σε περίπτωση που δεν μπορούσα να λύσω τα puzzle, δοκίμαζα ότι είχα με όλα τα interactive αντικείμενα του χώρου. Πάντα έπιανε. Όταν βρισκόμουν σε δύσκολη θέση απλά έκανα αυτό και «τανταααααν» προχωρούσα. Τι γίνεται όμως αν αυτό δεν πιάνει; Αν το παιχνίδι είναι τόσο παράλογο που κινήσεις που πήγες να κάνεις σου φαίνονταν τόσο ηλίθιες που απλά τις προσπερνούσες λέγοντας στον εαυτό σου «Δεν μπορεί» και μισή ώρα αργότερα (αφού χάσεις την υπομονή σου και αναγκαστείς να κοιτάξεις walkthrough, ώστε να προχωρήσεις) ανακαλύπτεις πως αυτές οι ηλίθιες κινήσεις ήταν και η λύση;




 Για να καταλάβετε, οι πρώτες στιγμές στο παιχνίδι ήταν κάπως έτσι: Βρίσκομαι στον κήπο ενός πέτρινου σπιτιού και τα πάντα με τυφλώνουν. Μέχρι και το γρασίδι αντανακλούσε τόσο δυνατά το φώς που με έκανε να μισοκλείνω τα μάτια μου. Όλα είναι τόσο φωτεινά! ΓΙΑΤΙ; “ Pause, options menu, brightness full κάτω, επιστροφή στο παιχνίδι, καμία ιδιαίτερη βελτίωση. Έβαλα γυαλιά ηλίου, (χωρίς πλάκα), και συνέχισα. Κείμενο με όμορφη γραμματοσειρά εμφανίστηκε στην οθόνη που σε συνδυασμό με το “artsy” background θύμιζε εικόνα απ’ το instagram. Απ’ το κείμενο κιόλας είναι εύκολο να συμπεράνεις και το βασικό σενάριο του παιχνιδιού: Παίζεις έναν βλάκα που ονειρεύεται κακάσχημα τοπία που….. Συγνώμη, ας το πάρω απ’ την αρχή. (βήξιμο καθαρίσματος λαιμού). Παίζεις έναν νεαρό που, απ’ ότι φαίνεται, πάσχει από αμνησία και στα όνειρά του βλέπει έναν μύλο ο οποίος υπήρξε και στην πραγματικότητα, στον οποίο τον καλεί μία φωνή, η Anna που για κάποιο λόγο ο πρωταγωνιστής την παρουσιάζει ως την αγάπη του.




Τέλος πάντων, κοιτάζοντας στον κήπο βρίσκω κάτι κουκουνάρια, ένα λεπτό ξύλο, μία πέτρα, ένα μικρό μπλοκαρισμένο κανάλι στο διπλανό ποταμάκι του οποίου την ροή μπλόκαραν δύο μεγάλες κοτρώνες και ένα πορτάκι κάτω απ την πέτρινη σκάλα του σπιτιού που μέσα είχε ένα κομμάτι καθρέφτη το οποίο αντανακλούσε λιγότερο φώς απ το γρασίδι. (Συγχαρητήρια στους designers). Μετά από μισή ώρα κατάφερα να γεμίσω το φλασκί που είχα εξ αρχής με νερό και να βάλω το κομμάτι του καθρέφτη σε ένα σκαλιστό μάτι πάνω απ την κεντρική πόρτα του σπιτιού. Βαρέθηκα και κοίταξα την λύση online, η οποία ήταν ως εξής: Έπρεπε να σπρώξω τους δύο μεγάλους (πιθανόν 80 κιλά ο καθένας) βράχους με το λεπτό κλαδάκι μου, ώστε να επιτρέψω την ροή στο κανάλι. Εκεί ήρθε άλλο ένα κομμάτι καθρέφτη (που αντανακλούσε λιγότερο φως απ ότι το γρασίδι).

 Έπρεπε να βάλεις το κομμάτι στο σκαλιστό μάτι πάνω απ την πόρτα. Μετά έπρεπε να βάλω το ξύλο στον τοίχο της μικρής περιοχής πίσω απ το πορτάκι κάτω απ την σκάλα και να του βάλω φωτιά με τον αναπτήρα που είχα απ την αρχή του παιχνιδιού. Μετά έπρεπε να βάλω ένα κουκουνάρι στην κορυφή του ματιού (όπου δεν είχα καμία εσοχή) και να του βάλω και αυτού φωτιά. Και κάπως έτσι η πόρτα άνοιξε.




Έτσι ήταν το Anna καθ’ όλη την διάρκειά του και δυστυχώς Τα puzzle δεν ήταν το μόνο πρόβλημά του. Υπήρξαν σημεία που όλα τα φώτα του παιχνιδιού τρεμόπαιζαν τόσο δυνατά και γρήγορα που και ο πιο υγιής άνθρωπος θα μπορούσε να πάθει επιληψία κοιτάζοντάς τα. Αναγκάστηκα να επανεκκινήσω το παιχνίδι 11 φορές γι’ αυτόν τον λόγο μόνο. Τα controls είναι χάλια, η κάμερα είναι τόσο ανακριβή που δυσκολευόμουν να κεντράρω σε συγκεκριμένα σημεία και αντικείμενα που ήταν τόσο μικρά που πιστεύω πως οι δημιουργεί το έκαναν επίτηδες για να την σπάσουν σε εμάς τους βλάκες που το αγοράσαμε.

 Η τριπλή επιλογή (Use, Examine, Pick up), που εμφανίζεται κάθε φορά που πας να κάνεις interact με ένα αντικείμενο του χώρου, είναι κι αυτό μία απίστευτη σπατάλη χρόνου καθώς μέχρι κι αυτά δυσκολεύεσαι να τα στοχεύσεις με τον δείκτη του ποντικιού. Παρόλο που το soundtrack και οι ατμοσφαιρικοί ήχοι ήταν καλοί, όλο το υπόλοιπο sound design ήταν απαίσιο. Οι πόρτες για παράδειγμα, είχαν μόνο ένα ήχο σκουξίματος. Όσο γρήγορα ή αργά και να την κούναγες η πόρτα θα έβγαζε ακριβώς τον ίδιο ήχο. Και αυτό συνέβαινε με όλα τα άλλα αντικείμενα.




Είναι κρίμα γιατί θα μπορούσε να είναι καλό παιχνίδι. Είναι σημεία που πραγματικά μπορούν να σε κάνουν να πεταχτείς απ την καρέκλα σου, και άλλα που θα σε κάνουν να μην θες να προχωρήσεις απ’ την τρομάρα, αλλά εγώ, ήμουν τόσο εκνευρισμένος απ το επιεικώς χάλια gameplay και design που δεν κατάφερα να απολαύσω δευτερόλεπτο απ τις 5 επίπονες ώρες που πέρασα μέσα στον κόσμο του Anna. Το παιχνίδι δίνει την αίσθηση ότι οι Ιταλοί developers (Dreampainters) σταμάτησαν στην μέση της επεξεργασίας του και απλά το πέταξαν στην αγορά γιατί βαριόντουσαν να το συνεχίσουν. To Extended Edition το οποίο αγόρασα, έδινε τρία διαφορετικά τέλη. Τα οποία κανείς που έπαιξε το παιχνίδι δεν ήξερε τι έκανε διαφορετικά ώστε να το ξεκλειδώσει. Επίσης το τέλος που ξεκλείδωσα εγώ ήταν απλά ένα THE END αφού βγήκα απ’ την πόρτα του σπιτιού. Τίποτα άλλο. Ένα απογοητευτικό τέλος σε ένα απογοητευτικό παιχνίδι. 

 Αυτό ήταν το Anna ένας μισοτελειωμένος τίτλος με τα χειρότερα puzzle στην ιστορία των point-and-click horror games, απαίσιο design, και μία ρηχή και μη ικανοποιητική ιστορία. Αποφύγετε με κάθε κόστος! ΤΟ ΕΝΑΜΙΣΙ ΕΥΡΩ ΜΟΥ ΠΙΣΩ!




Info:


-Έκδοση: Kalypso Media Digital 

-ΕίδοςAdventure

-Ανάπτυξη: Dreampainters

-Τιμή6,99 

-Multiplayer: Όχι

-Επίσημο site: www.dreampainterssoft.com

-Ελάχιστες απαιτήσεις: OS: Windows XP/Processor: Dual Core/ Memory: 2GB RAM/ Graphics: Shader model 3 graphic card/DirectX: 9.0c/Hard Drive:850 MB HD space/ Sound: Stereo sound card 



ΘΕΤΙΚΑ:      + Καλό soundtrack     
                    2-3 Καλά και τρομαχτικά σημεία    
                     
                   
AΡΝΗΤΙΚΑ:    Απαίσιο design
                                        -  Φοβερά κακός ήχος
                                        -  Τα χειρότερα και πιο παράλογα puzzle στην ιστορία του gaming
                                        -  Ρηχή ιστορία με απογοητευτικό τέλος
                                        -  Άβολα και χρονοβόρα controls
                                        -  Προβλήματα με την φωτεινότητα



Pc ManiacsΒαθμολογία 20% 








© www.pc-maniacs.com
Διαβάστε περισσότερα »

Steam Greenlight - The Forest


To The Forest είναι ένας πολύ ενδιαφέρων open world survival πρώτου προσώπου τίτλος, που αναπτύσσετε από την SKS Games. Στο παιχνίδι ο χαρακτήρας μας βρίσκετε απομονωμένος σε ένα αφιλόξενο νησί μετά από ένα αεροπορικό δυστύχημα. Εκεί εκτός από τα βασικά αγαθά που θα πρέπει να βρει ώστε να επιβιώσει πρέπει να αντιμετωπίσει και μια εχθρική φυλή που αποτελείτε από μεταλλαγμένους ανθρώπους. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του The Forest είναι η ελευθερία που θα σου προσφέρει αλλά και το έντονο gameplay όπου το κάθε λεπτό που περνάει είναι μια μάχη για την επιβίωση. Μαζεύοντας τις κατάλληλες προμήθειες θα μπορέσουμε σιγά σιγά να κτίσουμε τον δικό μας καταυλισμό όπου και πρέπει να τον προστατεύσουμε πάση θυσία από τους μεταλλαγμένους ιθαγενείς.






Μέσα από το trailer παίρνουμε και μια μικρή γεύση από τις μάχες που θα έχει ο τίτλος και ρίχνουμε μια ματιά στα όμορφα και ατμοσφαιρικά γραφικά που ανεβάζουν τον πήχη ακόμα ψηλότερα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στα μελλοντικά σχεδία του The Forest είναι και η υποστήριξη του Oculus Rift καθώς σύμφωνα με τους δημιουργούς, το περιβάλλον του παιχνιδιού θα ταιριάζει γάντι στην συγκεκριμένη τεχνολογία. Η ημερομηνία κυκλοφορίας του παιχνιδιού παραμένει ακόμα άγνωστη αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί για τα τέλη του 2013. Όποτε και αν τελικά κυκλοφορήσει, το The Forest είναι ένας ακόμα indie τίτλος που σίγουρα αξίζει την προσοχή σας. 




                 





© www.pc-maniacs.com




Διαβάστε περισσότερα »

8/11/13

Samsung 840 EVO [250GB] - Ελληνικό Unboxing


Αυτή τη φορά στο PC Maniacs έχουμε τον SSD δίσκο της Samsung, 840 EVO και συγκεκριμένα την έκδοση των 250GB. Δείτε το Unboxing καθώς και τα αποτελέσματα των benchmark που τρέξαμε και δώστε μας ένα thumbs up αν σας άρεσε το unboxing μας! Απολαύστε σε HD και Full HD ανάλυση, σύντομα περισσότερα!

Site: www.pc-maniacs.com
Facebook: https://www.facebook.com/pcmaniacsgr


Διαβάστε περισσότερα »

20/10/13

Betrayer Preview - Ένα ξεχωριστό παιχνίδι!




To Betrayer μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την πρώτη κιόλας στιγμή που το αντίκρισα στα μάτια μου, είχε κάτι το μοναδικό, κάτι το παράξενο που δεν θυμάμαι να τo έχω ξαναδεί  σε προηγούμενο τίτλο του είδους.  Όταν όμως είδα ποια ήταν η εταιρία που βρισκόταν πίσω από την δημιουργία του τίτλου όλα έγιναν πιο ξεκάθαρα. Η Blackpowder Games αποτελείται κυρίως από τα πρώην στελέχη της Monolith Productions που ήταν υπεύθυνοι για την δημιουργία δυο τίτλων σταθμών για το είδος των first person shooters. To πρώτο είναι το είναι το αξέχαστο F.E.A.R, που κατάφερε να μας μεταδώσει την αίσθηση του τρόμου καλύτερα από κάθε άλλο εκείνη την εποχή. Αναμφίβολα η ανάμνηση του παιχνιδιού έχει ριζωθεί για τα καλά μέσα στο μυαλό μου, καθώς είχε απαράμιλλη ατμόσφαιρα, όμορφα γραφικά  για τότε και καταπληκτικό ήχο.  Χαίρομαι που κατάφερα να το πιάσω στα χέρια μου όπως επίσης χαίρομαι που δεν έπαθα κανένα εγκεφαλικό παίζοντας το! Ο δεύτερος τίτλος που είναι γνωστή η Monolith είναι το No One Lives, ένα παιχνίδι  που επιβραβεύθηκε από πολλούς για το καλογραμμένο σενάριο του, το gameplay του όπως φυσικά και για τον τεχνικό τομέα του.  Ήταν κάτι ανάμεσα από Austin Powers αλλά και James Bond καθώς συνδύαζε το χιούμορ του πρώτου με αρκετά στοιχεία από τις ταινίες του πράκτορα 007. Προσωπικά το No One Lives δεν έχω καταφέρει να το παίξω ακόμα, επειδή ήμουν πολύ μικρός όταν κυκλοφόρησε και μου φαίνεται ποια αρκετά παλιό.  Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα παραλείψω  να το δοκιμάσω κάποια στιγμή. Ποτέ μην λες ποτέ!


Γυρνώντας πίσω στο Betrayer. Από τα πρώτα λεπτά που ασχολήθηκα μαζί του, κατάλαβα ότι πρόκειται για έναν ξεχωριστό τίτλο με ένα πρωτότυπο τεχνικό τομέα αλλά και σενάριο. To παιχνίδι βρίσκετε ακόμα σε Alpha μορφή, στην έκδοση 1.4 πιο συγκεκριμένα και για αυτό το λόγο το κάνουμε preview. H κυκλοφορία του τίτλου είναι άγνωστη ακόμα αλλά το πιθανότερο είναι το δούμε κάποια στιγμή μέσα στο επόμενο έτος. Γενικά το παιχνίδι έχει πάρα πολύ δρόμο ακόμα μπροστά του για να ολοκληρωθεί και να φτάσει στην τελική έκδοση του. Πάμε να δούμε τι κάνει το Betrayer ένα τόσο μοναδικό παιχνίδι και γιατί αξίζει να του αφιερώσετε την προσοχή σας. 



Ξεβρασμένοι από το κύμα σε μια άγνωστη ακτή...


To παιχνίδι διαδραματίζετε στις αρχές του 17ου αιώνα, βρισκόμαστε ολομόναχοι σε μια ακτή χωρίς να ξέρουμε ακριβώς το πως ή το γιατί. Γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι ο χαρακτήρας μας είναι ο μοναδικός επιζών από ένα αγγλικό πλοίο που όδευε στις αποικίες της Βιρτζίνια και ναυάγησε. Παρόλα αυτά δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο χαρακτήρας μας και ποιον σκοπό είχε να πάει εκεί. Σύντομα θα συναντήσουμε μια μυστηριώδες κοπέλα με κόκκινη κάπα (η κοκκινοσκουφίτσα ίσως…) που χρησιμοποιώντας το τόξο και τα βέλη της, μας στέλνει «ραβασάκια» δίνοντας μας μερικές πληροφορίες για το τι έχει συμβεί. Προχωρώντας στο παιχνίδι το σκηνικό αρχίζει και θυμίζει περισσότερο με το αντίστοιχο αυτό του The Walking Dead  καθώς θα συναντήσετε τους Spaniards, Ισπανούς στρατιώτες που έχουν μεταμορφωθεί σε εξαιρετικά επικίνδυνους undead. Στην συνέχεια θα βρείτε μπροστά σας το εγκαταλελειμμένο  Fort Henry που οι μόνοι κάτοικοι που απέμειναν έχουν μετατραπεί σε αγάλματα από σκόνη. Όλα τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι κάποιο είδος αρχαίας κατάρας μαστίζει την περιοχή με κύριους υπεύθυνους τους Ινδιάνους που κατοικούν εκεί. Τώρα αν  πραγματικά έτσι έγιναν τα πράγματα και το γιατί, μένει να το ανακαλύψουμε. 


Η ιστορία είναι πραγματικά πολύ καλή και σε συνδυασμό με την «μυστηριακή» ατμόσφαιρα που έχει το παιχνίδι είναι ικανό να  αιχμαλωτίσει το ενδιαφέρον σας αμέσως. Εξερευνώντας τον χώρο που βρισκόμαστε, θα ανακαλύψουμε αρκετές σελίδες που αποτελούν κομμάτια από τις καταγραφές όλων όσων ζήσανε στην περιοχή πριν τον ερχομό μας. Με αυτόν τον τρόπο ξετυλίγεται σιγά σιγά το κουβάρι της ιστορίας αν και αρχικά θα αργήσετε να καταλάβετε στο περίπου τι συμβαίνει, επειδή τα γεγονότα είναι κάπως μπερδεμένα για να βγει κάποιο ουσιαστικό νόημα.


Περπατώ, περπατώ μες το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ!


Ένα πράγμα που θα συνειδητοποιήσετε από την αρχή του Betrayer είναι ότι πρόκειται για έναν αρκετά δύσκολο τίτλο και χρειάζεται την μέγιστη προσοχή σας αν θέλετε να επιβιώσετε. Αρχικά θα έχετε στην διάθεση σας μόνο το μαχαίρι και το τόξο σας, ενώ λίγο αργότερα θα βρείτε το πρώτο σας musket. Το musket μπορεί να έχει πολύ πιο μεγάλη ισχύ από το τόξο σας, αλλά ο χρόνος που χρειάζεται για να το ξαναγεμίσετε είναι πολύ μεγάλος και μπορεί να αποδειχτεί μοιραίος όταν είσαστε πάνω την μάχη. Ένα ακόμα πλεονέκτημα που έχει το τόξο έναντι του musket, είναι ότι μπορείτε να ανακτήσετε τα βέλη σας που έχετε ήδη ρίξει, ξεμένοντας έτσι δυσκολότερα από ammo.  Η καλύτερη τακτική είναι να τους πυροβολήσετε αρχικά με το musket και έπειτα να τους αποτελειώσετε με τόξο. Το μαχαίρι είναι καλύτερα να το χρησιμοποιήσετε μόνο στην περίπτωση που δεν έχετε καθόλου ammo. Μπορεί η Α.Ι των εχθρών σας να μην βρίσκετε στα καλύτερα επίπεδα αλλά αν νομίζετε ότι είναι εύκολο να τους ξεκάνετε εσείς, πριν σας ξεκάνουν αυτοί, τότε πέσατε έξω. 

Οι Spaniards μπορεί να είναι  undead αλλά μπορούν να χρησιμοποιήσουν και οι ίδιοι musket και τόξα ενώ οι πανοπλίες που φοράνε, σας δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο στο να τους «ρίξετε». Οι σφαίρες και τα βέλη είναι δυσεύρετα και τελειώνουν πολύ πιο γρήγορα από ότι νομίζετε. Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα να τα αγοράσουμε μερικά ώστε να κάνουμε την ζωή μας λίγο πιο εύκολη. Λίγο όμως, καθώς ακόμα και τα λεφτά που μαζεύουμε από τους εχθρούς μας και από τα σεντούκια που ανοίγουμε δεν είναι πολλά οπότε δεν έχουμε την δυνατότητα να αγοράσουμε αρκετά πράγματα. Αυτό που μου έκανε καλή εντύπωση,  είναι ότι μπορούμε να πουλήσουμε τα αντικείμενα που δεν χρειαζόμαστε απευθείας από το inventory μας,  χωρίς αναγκαστικά να χρειαστεί να επισκεφτούμε κάποιο store



Ο πρώτος Spaniard που θα αντιμετωπίσουμε...



Ο χαρακτήρας μας είναι αρκετά ευάλωτος στα χτυπήματα των τεράτων και με τρία, άντε το πολύ με τέσσερα χτυπήματα βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. O μόνος τρόπος για να γιατρευτεί από τις πληγές του είναι… το να πιει νερό! Γιατί; Γιατί τα ράμματα και οι γάζες είναι για τους φλώρους κύριοι!  But wait, theres more! Αν τυχών σκοτωθείτε, κάτι το οποίο θα σας συμβεί αργά η γρήγορα (μάλλον το δεύτερο…)  χάνετε όλα τα λεφτά σας στο σημείο που πεθάνατε και πρέπει να ξαναγυρίσετε πάλι εκεί ώστε να μπορέσετε να τα πάρετε πίσω. Το θέμα είναι ότι όταν κάνετε και εσείς respawn το ίδιο κάνουν και οι εχθροί σας! But wait, theres even more! Αν ξανά πεθάνετε στην προσπάθειά σας να ανακτήσετε τα λεφτά σας τότε θα χαθούν μια και καλή μην μπορώντας έτσι να τα πάρετε πίσω. Φυσικά εννοείτε ότι θα ξανά χάσετε και αυτά που είχατε μαζέψει μέχρι εκείνη την ώρα. Τι νομίζατε ότι θα σας λυπηθεί κανένας; Πέρα από την πλάκα, χάρις όλα τα παραπάνω θα αναγκαστείτε πολλές φορές να καταφύγετε στην τακτική του hit and run που τις περισσότερες φορές καταλήγει να είναι ενοχλητική και κουράζει. Ελπίζω στην τελική έκδοση του παιχνιδιού να αφαιρέσουν το ενοχλητικό respawn των εχθρών.


Κάτι τρομερό συνέβη στο Fort Henry...



Ο κόσμος του παιχνιδιού αν και έχει ένα ικανοποιητικό μέγεθος είναι κάπως άδειος και χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμα από τους δημιουργούς. Να επισημάνουμε ότι υπάρχει και η επιλογή για fast travel. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι η ελευθερία που σου προσφέρει το Betrayer, χωρίς να σε καθοδηγεί και να σου παρέχει ιδιαίτερη βοήθεια. Σε αφήνει να εξερευνήσεις μόνος σου τα μυστικά που κρύβει ο κόσμος του πράγμα που δεν βλέπουμε συχνά στους σημερινούς τίτλους. Ακόμα και στον χάρτη δεν σου δείχνει ακριβώς την τοποθεσία που βρίσκεσαι πράγμα που το κάνει περισσότερο ρεαλιστικό.  

O μοναδικός τεχνικός τομέας του παιχνιδιού είναι σίγουρα από τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά του. Χρησιμοποιώντας την Unreal Engine 3, η παλέτα των χρωμάτων του είναι σίγουρα η μικρότερη που έχουμε δει ποτέ σε παιχνίδι αυτού του είδους. Βασικά για ποια χρώματα μιλάω; Αφού όλα τα υπόλοιπα εκτός από το κόκκινο είναι ασπρόμαυρα! Αυτό ενισχύει την ατμόσφαιρα κατά έναν πολύ μεγάλο βαθμό, εκτοξεύοντας με αυτόν τον τρόπο την αισθητική του παιχνιδιού, βυθίζοντάς σε ολοένα και περισσότερο στον ανατριχιαστικό κόσμο του. Ο ήχος φυσικά δεν πάει πίσω παίζοντάς και αυτός έναν πολύ μεγάλο ρόλο στην ατμόσφαιρα. Μπορεί να μην περιλαμβάνονται μουσικά κομμάτια αλλά η ποιότητα του ήχου από το θρόισμα των φύλων των δέντρων μέχρι και των κραυγών των Spaniards, είναι εξαιρετική αποζημιώνοντας μας και με το παραπάνω. Κατά την διάρκεια ενασχόλησης μου με το παιχνίδι δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα με τα το frame rate να είναι σχεδόν πάντα κολλημένο στο 60. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Betrayer έχει πάρα πολλά bugs ακόμα, παρόλα αυτά δεν ήρθα αντιμέτωπος με κανένα που να μου χάλασε το gameplay. Αξίζει να αναφέρω ότι στα τελευταία updates προστέθηκε και η επιλογή του saturation που μας δίνει την δυνατότητα να κάνουμε το παιχνίδι έγχρωμο. Σας προτείνω πάντως να μην το κάνετε, γιατί έτσι θα χάσετε ένα μεγάλο μέρος από την ατμόσφαιρα του.



Μπορείτε να προσθέσετε χρώμα στο παιχνίδι ανεβάζοντας το saturation.


Ομολογώ ότι το Betrayer μου άρεσε πάρα πολύ και πιστεύω ότι είναι ένας τίτλος με πάρα πολλές δυνατότητες και ότι μπορεί να εξελιχθεί  σε ένα πραγματικό διαμάντι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρίσκετε ακόμα σε ένα αρκετά πρώιμο στάδιο ακόμα και η δουλειά που απαιτείται από τους δημιουργούς ώστε να το αξιοποιήσουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ανεξάρτητα όμως από το ποια είναι γνώμη του καθενός για τον εν λόγο τίτλο, πιστεύω ότι πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας ότι τα πρώην μέλη της Monolith δεν έχουν στερέψει από ιδέες ακόμα και μπορούν κάλλιστα να μας προσφέρουν, ευχάριστες εκπλήξεις όπως είναι το Betrayer. Πραγματικά ελπίζω στο μέλλον να υπάρξει κάποια beta (ανοιχτή κατά προτίμηση) ώστε να το δοκιμάσουν όλο και περισσότερα άτομα. Το αν θα φτάσει το Betrayer στο επίπεδο που θέλουμε να φτάσει μόνο το μέλλον θα μας το αποκαλύψει. Μένει μόνο να περιμένουμε… Με αγωνία!   






© www.pc-maniacs.com, Many thanks to Blackpowder Games for providing us a key of Betrayer, for the needs of the preview.



Διαβάστε περισσότερα »